Poza wspomaganiem ogrzewania domu rekuperacja ma także wiele innych zalet. Pierwszą, najbardziej oczywistą z nich jest stały dopływ świeżego powietrza z zewnątrz bez konieczności otwierania okien lub montowania w nich nawiewników. Dotlenienie organizmu bezpośrednio przekłada się na komfort życia, zapobiegając szeregowi negatywnych zjawisk takich jak bóle głowy, duszności, brak energii, senność czy problemy z koncentracją. System wentylacji mechanicznej wyposażony jest również w filtry, które zatrzymują część pyłów i pyłków. Skuteczność zależy od klasy filtra według PN-EN ISO 16890 oraz od terminowej wymiany wkładów.
Kolejną zaletą tego rozwiązania jest pozbycie się z domu nadmiaru wilgoci będącej przyczyną osadzania się pleśni i grzybów na ścianach, parapetach oraz kuchennych czy łazienkowych zakamarkach. Rekuperacja to również jeden z najbardziej ekologicznych sposobów ogrzewania strumienia powietrza nawiewanego do budynku, doskonale uzupełniający się z odnawialnymi źródłami energii takimi jak np. pompy ciepła czy panele fotowoltaiczne.
Mimo że w sezonie zimowym korzyści płynące z posiadania rekuperacji są najbardziej odczuwalne, posiadanie wentylacji mechanicznej ułatwia życie również podczas letnich upalnych miesięcy. Poza ciągłym ruchem powietrza sprawiającym, że letni zaduch staje się znacznie mniej uciążliwy, wyposażenie rekuperatora w chłodnicę freonową, glikolową, bądź gruntowny wymiennik ciepła, pozwala o kilka stopni obniżyć temperaturę wnętrza.
Niegdyś poza oczywistymi, opisanymi wcześniej, sposobami wymiany powietrza, w wentylacji grawitacyjnej były dziury/szpary w całym budynku. Wentylacja odbywała się przez nieszczelny dach, drzwi wejściowe, okna, nie raz nawet dziury w ścianach uzupełniane co roku przez dziadków i pradziadków słomą. Budownictwo się rozwinęło, dzięki czemu nie musimy już spalać 10 ton węgla rocznie(przy tych cenach, dzięki za to Bogu!), ale z drugiej strony zamieszkaliśmy w szczelnych „termosach”, w których wentylacja grawitacyjna prawie całkowicie przestała już działać.
Montaż rekuperacji w praktyce
Zakres jest zawsze ten sam: dobór jednostki na podstawie kubatury, wymaganych strumieni wywiewu i liczby domowników, rozrysowanie tras z liczbą przewodów i przekrojami, montaż, uruchomienie i regulacja przepływów, a na koniec pomiar na anemostatach z protokołem skuteczności wentylacji. Różni się to, co wynika z samego budynku: miejsce na centralę, długości tras i sposób przejścia przez przegrody. Poszczególne etapy rozpisaliśmy szczegółowo w tekście montaż rekuperacji.
Chcesz najpierw sam sprawdzić, ile powietrza potrzebuje Twój dom? Policz to w kalkulatorze minimum higienicznego, a wynik weźmiemy pod uwagę przy wycenie.